1-1- بیان مسئله

بسیاری از نخبگان علم مدیریت، دنیای كنونی را دنیایی در حال تغییر با شدتی غیرقابل تصور دانسته‌اند كه این امر موجب می‌شود مدیران نیاز شدیدی در ارتباط با توانایی‌های لازم برای هماهنگی با این تغییرات را در خود احساس كنند (14). مارتینز و بلانچ (2003) موفقیت سازمان‌های امروزی را به نسبت زیاد متكی بر خلاقیت، نوآوری، كشف و اختراع می‌دانند. با توجه به نیازهای موجود، سازمان‌ها جهت ادامه‌ی حیات، به سوی تغییر در رفتار افراد و همچنین تغییرات كارامد در سازمان‌ها تشویق می‌شوند، كه به نظر می‌رسد انجام این تغییرات به شكل پیدایش افكار نو و مفید به سرعت در حال افزایش است (مارتینز، 2003). بسیاری از صاحب‌نظران بر این باورند كه اگر قرار است در یك سازمان تغییرات مؤثر و پایدار به وجود آید، فرهنگ آن سازمان باید دستخوش تغییر شود. محققینی چون احمد (1998)، مارتل (1989)، فیزی (1993) و رابینز (1996) بر اهمیت فرهنگ سازمانی در ایجاد چارچوب آموزشی كه در آن خلاقیت و نوآوری به عنوان متغیری اساسی پذیرفته شود، تأكید دارند. جانسون (1996)، پینار (1997)، تسلاك (1997) و تاشمن (1997) بر این باورند كه فرهنگ هر سازمان ممكن است به عنوان عاملی در میزان خلاقیت و نوآوری موجود در سازمان مشاركت داشته باشد (مارتینز، 2003).