• عنوان نمونه پایان نامه مدیریت دولتی
• بررسی رابطه میان ارتباطات سازمانی و مدیریت بحران

چکیده

از آنجا که هر سازمانی در طول حیات خود بارها با بحرانهای گوناگون روبرو می­شود، مدیران و تصمیم­ گیرندگان اصلی سازمان باید تمهیداتی بی اندیشند تا سازمان خود را همواره آماده مقابله با بحرانهای احتمالی کنند. بهترین اقدام بکارگیری مؤثر مدیریت بحران است. مدیریت بحران شامل تمامی اقداماتی است که برای مقابله سریع و مؤثر با بحرانهای احتمالی و کنترل اثرات مخرب آنها موردنیاز می­باشد، است در تحقیق حاضر، به بررسی یکی از عوامل موثر بر مدیریت بحرانی یعنی ارتباطات سازمانی می پردازیم. این پژوهش براساس داده­ های جمع ­آوری شده از نمونه­ ای متشکل از 91 نفر از مدیران و کارشناسان،انجام شده است. نتایج تحقیق نشان می­دهد که بین ارائه انواع اطلاعات از جمله دسترسی به اطلاعات بهنگام، صحیح، مناسب، کامل و سریع و همچنین کانال های ارتباطی و مدیریت بحران رابطه معنا­داری وجود دارد؛ اما بین شاخص بازخور و مدیریت بحران رابطه­ ای معناداری وجود ندارد.

چکیده:

ساختار سازمانی می تواند موجب خلاقیت مدیران گردد و نیز خلاقیت مدیران نیز می تواند ساختارهای سازمانی مناسب را به وجود آورد. هدف از این تحقیق بررسی ارتباط بین ساختار سازمانی و خلاقیت مدیران می باشد. جامعه اماری این پژوهش شامل کلیه مدیران و کارشناسان ارشد می باشد. نمونه گیری به روش هدفمند بوده است. از پرسشنامه های خلاقیت فیفر و ساختار سازمانی برای گردآوری اطلاعات استفاده شده است. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش امار توصیفی و استنباطی استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که بین پیچیدگی سازمانی، تمرکز، و رسمیت و خلاقیت مدیران رابطه معنادار وجود دارد.

چکیده
امروزه عصر نوین مدیریت، کلیه مسئولان و دست‌اندرکاران سازمان‌ها را متوجه این واقعیت نموده است که برای دستیابی به حداکثر اثربخشی سازمانی به فکر استفاده از اندیشه‌های خلاق باشند. کامینگز و اولدهام (1997) دریافتند که حمایت مدیریت از افکار جدید با مشخصه‌های خلاقیت به ویژه در کارکنانی که مستعد خلاقیت می‌باشند، ارتباط دارد. آمابیل و گریسکیویز (1987) بر این عقیده‌اند که مدیران به عنوان عنصر مهمی از عوامل زمینه‌ای در محیط کار می‌باشند که بر خلاقیت اثر می‌گذارند. این پژوهش در پی پاسخ به این سوال است که آیا فرهنگ سازمانی و سبک رهبری در دانشکده ها و گروه های تربیت بدنی می‌توانند از اجزاء پیش‌بینی کننده و عوامل مرتبط با خلاقیت اعضای هیأت علمی باشند؟